ตัววิ่ง

ยินดีต้อนรับเว็บบล็อกของ รุจิรา <อินอนันต์/marquee>

วันจันทร์ที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2557

วันเเม่

           แม่ื หรือ มารดาเป็นคำที่เรียกว่าผู้ให้กำเนิด และโดยทั่วไปคือแม่เป็นคนสำคัญของครอบครัวแบบพ่อ แม่ ลูก เป็นผู้มีพระคุณต่อลูกเพราะเป็นผู้ให้กำเนิด แม่ทั่วไปมีหน้าที่ให้ครอบครัวคือ เลี้ยงลูก ดูแลบ้าน  แม่ทุ่มเททั้งเเรงกายแรงใจดูแลจนลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์ แต่ในทางกลับกันคือเมื่อลูกยิ่งเจริญเติบโต  แม่เป็นคนที่เห็นเราคนแรก แม่เป็นคนที่รักเรา
พระคุณของแม่
แม่มีพระคุณมาก แม่ เป็นคำสั้นๆแต่มีความหมายกว้างใหญ่ไพรศาล หรือถ้าจะหาสิ่งใดมาเปรียบนั้นคงหาไม่ได้เลย บางคนบอกว่าแม่เปรียบดั่งมหาสมุทร บ้างก็เปรียบดั่งอากาสกว้าง บ้างก็เปรียบดั่งธรณี เป็นที่อยู่อาศัยให้กับเรา ซึ่งคำเปรียบพรรณนาเหล่านี้มารวมกันก็ยังไม่เทากับพระคุณของแม่เลยน้ำนมแม่เพียงหยดเดียวก็มีพระคุณมหาสารนับไม่ได้ แม่อุ้มท้องเราถึงเก้าเดือนแม่ต้องทรมานเจ็บท้องแม่อยากไปไหนก็ไม่ได้ไปเพราะกลัวสะเทือนถึงลูกในท้อง กว่าจะคลอดออกมาได้แม่ทรมานมากและต้องเสียเลือดมากมาย แม่มีพระคุณถ้าไม่มีแม่ก็ไม่มีเราในวันนี้ตั้งแต่เล็กจนโตแม่ฉันแค่ดูแลเอาใจใส่ตลอดมาและเป็นผู้ที่ไม่เคยทอดทิ้งฉันในยามทุกข์หรือสุขแม่ก็เคียงข้างฉันเสมอมา แม่อุ้มท้องฉันมาตั้ง 9 เดือน หนักแค่ไหนแม่ไม่เคยบ่นเสียสละทั้งกายและใจเพื่อลูกได้ ถึงแม้จะหิวขนาดไหนแม่ก็ไม่เคยบ่นเลยขอให้ลูกได้อิ่มก็พอแล้ว แม่เปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ที่ค่อยส่องแสงให้ฉันในยอมที่ฉันท้อแท้หมดแรงหมดหวัง กำลังใจทุกอย่างก็มีแต่แม่ที่ค่อยให้กำลังใจเสมอมา  น้ำนมที่กลั้นออกมาจากเลือดเพื่อให้ลูกได้อิ่มท้อง แม่เสียสละหยาดเหงื่อแรงกายเพื่อฉัน ตั้งแต่เล็กจนโตมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะแม่ บางครั้งที่ฉันทำผิดแม่ก็ดุก็ด่า แต่ฉันก็เข้าใจว่าทุกคำพูดที่แม่ด่าคือความหวังดีไม่อยากให้ลูกทำผิด แม่ต้องทำงานหาเงินหาเลี้ยงลูก แม่ต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินส่งลูกเรียนหนังสือเพราะแม่คิดว่าอยากให้ลูกได้เรียนสูง ๆ เพื่ออนาคตข้างหน้าจะไม่ลำบาก รักของแม่นั้นมอบให้ลูกนั้นไม่มีวันสิ้นสุด จะมีใครคอยป้อนข้าว คอยอาบน้ำ คอยเช็ดน้ำมูกน้ำตาให้ฉัน ยังดีกว่าอีกหลายคนที่เกิดมาแล้วไม่ได้เจอหน้า ไม่ได้รับความอบอุ่นจากแม่ ฉันทั้งรักทั้งห่วงผู้หญิงคนนี้มากสวยที่สุดในโลกคนคนนั้นก็คือแม่ของฉันเอง บางครั้งฉันอาจเคยด่าแม่บ้าง ตะโกนใส่แม่บ้างทำกิริยาที่ไม่เหมาะสมกับแม่บ้าง ฉันของโทษแม่ในสิ่งที่ฉันทำทุกอย่าง สิ่งที่ฉันทำมันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น แต่ฉันก็นึกย้อนกลับไปแล้วสิ่งที่แม่ด่าคือความหวังทั้งหมด ฉันจึงขออโหสิกรรม สิ่งใดที่ลูกทำผิด สิ่งใดที่ลูกทำไม่ดีลูกก็ขอให้แม่ให้อภัยและต่อจากนี้ไป หนูจะเริ่มใช้ชีวิตใหม่กับแม่ด้วยความเข้าใจ และจะพยายามทำทุกอย่างให้แม่ภูมิใจฉันอยากบอกแม่ว่า ฉันรักแม่


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น